Monday, October 03, 2016

Heart of Cygnus - The Voyage of Jonas (2012)


Ένα κείμενο που προοριζόταν για το website του Metal Hammer (σχολιασμός της λίστας της χρονιάς, 2012), δεν δημοσιεύτηκε ποτέ γιατί δεν τελείωσε ποτέ: το παράτησα στις 7 σελίδες, ποτέ μην τελειώνεις σήμερα κάτι που μπορείς να παρατήσεις αύριο. Ή κάτι τέτοιο.
Εν προκειμένω, οι Heart of Cygnus ήταν στην λίστα της χρονιάς και μάλιστα ως η μόνη "vintage" πρόταση. Απαλλαγμένοι από κάθε υποψία trend ή επιτήδευσης αλλά και χωρίς τραγιά και οκάλτ, συγκίνησαν αρκετούς κριτικούς, αρκετό εκλεκτό κόσμο αλλά δεν ακούμπησαν ποτέ ένα ευρύ ακροατήριο (εμ, πού πας χωρίς ξανθιές με μανδύες και κόκκινα κεριά; ένα θυμιατό έστω!)...

Φαίνεται πως το Isles of Ice έκανε δουλειά γιατί φέτος αρκετός κόσμος τους πήρε χαμπάρι, μαζί και εγώ αφού αγνοούσα τους Heart of Cygnus μέχρι το συγκεκριμένο βίντεοκλιπ που μου συνέστησε ο καλός φίλος Δημήτρης. Έφαγα τέτοιο κόλλημα όμως που έριξα μια ματιά τριγύρω και διαπίστωσα ότι το όνομά τους έχει φιγουράρει σε λίστα χρονιάς του Mike Portnoy, ο Βασίλης Ζαχαρόπουλος τους έχει αναφέρει στην στήλη του πολλάκις και γενικά τον καλό λόγο για τους Heart of Cygnus θα τον βρεις παντού. Παντού, εκτός από τον πολύ τον κόσμο.

Λογικό, η μπάντα δεν έχει εταιρεία, αποτελείται από δύο άτομα και τα τρέχει (πλέον) όλα μόνη της. Ο ηγέτης Jeff Lane, τραγουδάει, παίζει κιθάρα, γράφει μουσική, παίζει το μπάσο, τα πλήκτρα, τρέχει όλη την φάση. Δίπλα του ο ντράμερ Jim Nahikian από την αρχή και έτσι πορεύονται από το 2007, όταν κυκλοφόρησε ο πρώτος τους δίσκος “Utopia”, δύο χρονιά μετά την ίδρυσή τους.

Το Voyage of Jonas είναι ο 4ος δίσκος τους και αν και είναι πολύ νωρίς ακόμα να εκφέρω (εγώ) άποψη, έχω την αίσθηση ότι η ποιότητα είναι το ίδιο υψηλή σε κάθε κυκλοφορία τους, τουλάχιστον αυτό προκύπτει από κάθε κουβέντα που κάνω για το θέμα. Περιμένω την πλήρη δισκογραφία τους στο γραμματοκιβώτιο και επανέρχομαι εν καιρώ. Το Voyage of Jonas όμως είναι ήδη λιωμένο και μπορώ να σας πω πως πρόκειται περί καταπληκτικής δουλειάς, που συνδυάζει μια vintage προσέγγιση στην μουσική με υπέροχο ήχο, ειδικά η κιθάρα με το Rickenbacker μπάσο από πάνω παράγουν ένα ηλεκτρικό συνδυασμό που μου λιώνει την καρδιά σε αισθητικό επίπεδο.

Το άλμπουμ είναι concept και ακολουθεί το ταξίδι του ήρωα που μας πάει από heavy rock που γίνεται απροκάλυπτα heavy metal συχνά, με πρέζες progressive rock των νονών και ξώφθαλμων εμπνευστών Rush, των Queen, των Uriah Heep και εικάζω πολλά 70ς ονόματα ακόμα, για τα οποία είμαι αναρμόδιος να μιλήσω αλλά και των Iron Maiden, ’82-'84 μεριά. Οπωσδήποτε, όσοι έχετε φάει το κόλλημα του vintage και έχετε χώρο στην καρδιά σας για το heavy rock (δεν ενοοώ το στόνερ...), το proto-metal (ή χέβυ μέταλ της εποχής, όπως αγαπάτε) και το ευκολόπιοτο progressive, μακριά από δαιδαλώδεις, στρυφνές και αχρείαστες συνθέσεις, ορμάτε ανεπιφύλακτα.

Θα έλεγα να ορμήσουν όλοι που εκτιμάνε την όμορφη, πιασάρικη μουσική που κινείται στα δεδομένα των προαναφερθέντων ονομάτων, είστε πιο πολλοί από ότι νομίζετε! Πολύ ζεστό άκουσμα, ελπίζω πραγματικά να ξανοιχτούν παραπέρα, είναι απολύτως δεδομένο ότι αφορούν πάρα πολύ περισσότερο κόσμο από όσο γνωρίζει το όνομά τους.

Update:
Λίγο καιρό αργότερα: H δισκογραφία ήρθε, διαπιστώθηκε ότι ναι, είναι όλη πολύ ποιοτική και αξίζει τον κόπο να την τσεκάρετε, προσωπικά πέρασα τον περισσότερο χρόνο με το Voyage of Jonas και το Over Mountain, Under Hill του 2009. Ακούστε, είναι θαυμάσια Maiden-ιά το κομμάτι, δεν είναι; Και το Tales from Outer Space (επίσης 2009, κάνανε και τέτοια, βγάλανε δύο δίσκους την ίδια χρονιά) είναι πραγματικά πολύ καλό. Το ντεμπούτο τους Utopia δεν το έχω ακούσει ακόμη και νομίζω σήμερα είναι μια πολύ καλή αφορμή.

Update 2:
Λίγο καιρό αργότερα ακόμη, στις 31 Οκτωβρίου 2014 ανακοινώθηκε ότι οι Heart of Cygnus διαλύθηκαν άδοξα, σιωπηλά. Είμαι βέβαιος πως εν καιρώ θα λάβουν την εκτίμηση που τους αναλογεί γιατί πιστεύω ακράδαντα ότι η καλή μουσική δεν μένει κρυμμένη για πάντα.

Κλείνω με το Moonrunner, τελευταίο κομμάτι του Voyage of Jonas και κατά τα φαινόμενα, τελευταίο κομμάτι των Heart of Cygnus. Μια θαυμάσια σύνθεση που νομίζω θα αρέσει σε κάθε φίλο των Uriah Heep.

No comments: